Mijn BumbleBee-vriendje wilde quiche.
Ik heb nog nooit zoveel quiche gemaakt en gegeten dan de laatste twee jaar.
Bon, laat me dat anders formuleren:
ik had daarvoor NOOIT quiche gemaakt, laat staan gegeten.
Maar ik wijk af.
Vriendje wilde quiche.
Dus ik sneukelde op het internet...
en de site van 'Libelle lekker' gaf een aantal mooie receptjes.
Waaronder deze.
Ik deel het eventjes met jullie:
Nodig?
kruimeldeeg
50g geraspte parmezaan
100g pittige chorizo
6 krieltjes
100g zongedroogde tomaatjes
4 eieren
50g paneermeel
2dl room
olijfolie
1 rode chilipeper
1 teentje knoflook
2 eetlepels bladpeterselie
zout en peper
En dan doe je het volgende:
Spoel de krieltjes, kook ze gaar in de schil
Snij de tomaatjes in stukken
Snipper het pepertje (zonder de zaadjes!)
Snij de chorizo in blokjes
Verwarm de oven voor op 180°C
Mix de chorizoblokjes samen met het paneermeel en wat olijfolie tot een crumble
Klop de eieren met de room luchtig, roer er de parmezaan, het pepertje en de peterselie door.
Kruid goed bij.
Schik het kruimeldeeg in de vorm, leg er bakpapier en gedroogde bonen of bakknikker op en zet 12 minuten in de oven.
Snij de krieltjes in plakjes en leg ze op de voorgebakken deegbodem,
verdeel er de tomaatjes over.
Schik het eiermengsel er over en bestrooi met de crumble.
Zet 20-25 minuten in de oven op 180°C.
Bon,
Ik deed alle voorbereidingen...
Mijn crumble was niet zo'n crumble want ik durfde het goedje niet in de blender te zwieren,
wat dus blijkbaar wel mocht, volgens het vriendje... (easy for him to say... kuis het maar eens uit!)
Dus mijn crumble waren blokjes met paneermeel... ook lekker ;-)
Ik bakte mijn bodem blind.
(euh... rare zin, maar jullie snappen wel wat ik wil zeggen)
Ik zwierde mijn patatjes op de bodem.
Voor de oplettende lezers en kijkers...
inderdaad, dit zijn geen krieltjes.
Dit zijn rode patatjes die helemaal niet rood zien (jap, dat was wat ik dacht ;-) ).
De winkel had geen krieltjes, en ik vertikte het om een grote zak patatjes te kopen
(remember mijn patat-blogpostje... niet voor niks dat ik dat vertikte).
Dus mijn bodem lag al vrij vol ;-)
Ik klotste de tomaatjes erbij.
Kleine tip: voor mensen die helemaal niet zo van zongedroogde tomaatjes houden, gewone kan ook, en kerstomaatjes zijn handiger van formaat.
eneuh...
toen moest het ei-room-kaas mengsel er nog bij... en toen was het boeltje wel wat overvol.
De crumble die geen crumble was moest er ook nog bij...
en dan *hup* de oven in.
Even checken na 25 minutjes, nog enkele minuutjes erbij (rare oven...)
Toen had ik dit !
Ik gebruikte nog steeds vriendje zijn snowboard-kodak-ding... wat een verklaring is voor de oranje foto... maar kom ja, het zag er niet slecht uit ;-)
Mijn tips:
- laat de patatjes wat afkoelen voor je ze wil snijden.
Die dingen zijn namelijk smoorheet als je ze net afgegoten hebt.
- als je geen fan bent van zongedroogde tomaatjes, gebruik gewone tomaten.
Mentale nota voor mezelf, want ik hou helemaal niet van die super-afsmakende-tomaat-dinges,
dus OOK niet in een quiche.
- als je geen fan bent van rode peper...
laat ze er gewoon uit.
Goed gelezen...miss Bumblebee? (oja, ik praat tegen mezelf...)
- het goedje is ready als het niet meer kwabbelt als je er mee schudt. Of als je prikker er droog uitkomt. De kwabbel-test is nu eenmaal leuker ;-)
- opgepast als je de quiche wil eten vlak na dat ie uit de oven komt...
ook NU zijn de patatjes weer smoorheet.
Smakelijk !!
