woensdag 11 juli 2012

Bak-kast-update !

Ik ruimde drie weken geleden mijn bak-kast op.
Waarom ik daar nu mee afkom?
Ik kreeg de leuke suggestie van emmel-prutsemieke om af en toe eens een update te geven.
Over hoe het er nu uitziet.
Hoe rommelig het er nu uitziet,
is wat ze bedoelde waarschijnlijk ;-)
En kijk kijk,
eigelijk viel het nog mee.
Zo zag het er 3 weken geleden uit:

En nu zag ik dit:
*gluuuur eens in dat kastje*


Hier en daar toch plaats voor verbetering.
Maar feitelijk...
ziet dat er nog dik oke uit !!

Et voila.
Twee minuten later:


Goed bezig,
toch?

(op naar de volgende update!)

maandag 9 juli 2012

Recycleren !

*zingt*
Recycleren recycleren
recycleren-kan-je-leren !

*kuch*
Ekskjuse mie.

Ik ben in mijn vorig leven een knipster-der-haren geweest,
voor mijn Grote Carriere Switch
en daar hou ik zo nog het één en't ander aan over.

Zo ook een karretje.
Dat zijne beste tijd al gehad heeft.
Dus ik dacht:
ik zwier en zwunder dat richting containerpark.

'howla!'
riep mijn Bumblebee-papa uit
'kan je dat niet proper maken en gebruiken voor iets anders?'

Kadulle wieltjes,
haar everieweir
en hier en daar ne flinke hoek af.

'Neenee'
schudde ik meerwarig mijn blonde wijsneus-koppeke.
'Dat is rijp voor het containerpark.'

Dus mijn papa nam dat karretje mee.
ik dacht: richting park-der-containers...
Maar in plaats daarvan gaf hij dat tsjoekedezeke een badje
een pedicure-tje
en god-knows-what-else
want ineens stond daar een zo-goed-als-nieuw karretje te blinken.

Bon.
Misschien
héél misschien
had hij dan toch wel gelijk.

Want eigelijk is het toch wel een dotje.



Een dotje met een lichte kneuzing, dat wel...
*auw* dat heeft pijn gedaan.


Maar mijn Bumblebee-mama stond al klaar
met een pleistertje en een sussende 'tut-tut-tut 't is zo erg niet'
alleen mama's kunnen dat op die speciale manier zeggen.
Dus hikte mijn karretje zijn laatste snikjes weg...

En knipte ik de gekregen pleister op maat om mijn karretje te verzorgen.



*huppakee*

Niks aan de hand !

*klopklop op het bolleke van het karretje*


En kijk.
Fier als ie is...
en met zijn buikje vol prulletjes en spulletjes...
is het nu mijn fimo-maatje.


In goede en in minder goede tijden.
Zonder drempeltjes of puttekes op zijn weg is ie trouw en standvastig.

Maar bij elke huts en buts smijt hij zijn maaginhoud op de vloer.
De duts.
Het zal steeds een beetje mijn zorgenkindje blijven...*

Maar ach, eind goed al goed:
gered van het containerpark
door zijn liefhebbende
euh...
...grootouders
(ha! ze zullen het graag horen *proest* )
en een leven tussen de hobbyspulletjes...
hij kon het erger treffen.

*na twee maaginhoud-opkuisbeurten ging ik eens piepeloeren naar de oorzaak van de zwakke maag van het karretje...
Blijkbaar hebben de reddende engels het karretje zijn leven holderdebolder ondersteboven gezwiert en zijn voetjes gezet waar zijn neusje hoorde te staan.
Wat geeft dat het systeem dat de schuifjes op zijn plek houdt...
 niet echt meer een systeem te noemen is ;-)
 en dat deze er dus *zwiep* uitschuiven bij elke snode tegel waarvan de poep iets dikker is dan die van de andere.

Bij deze nog eens:
dankjewel Bumblebee-mama & papa !

Nieuwsgierig hoe die fimo-verzameling van mij er uit ziet in dat bolle buikje?
Da's voor een volgende keer !

Fijne werkweek allemaal !

zaterdag 7 juli 2012

Recept Brusselse wafels

Een brusselse wafel.
Met lekker veel bloemsuiker zodat je een snoet vol wit spul hebt na één hap.
Gezellig op een terrasje.
Met de zon op je bolletje.

Doet me helemaal terugdenken aan mijn kindertijd.
Zalig.

Nu ik een wafelijzer in mijn bezit heb en het zonnetje scheen,
kon ik het niet laten om een recept op te snorren en er aan te beginnen.

Wat heb je nodig voor ongeveer 10 stuks?
- 20g verse gist
- 2dl lauw water
- 250g bloem
- snuifje zout
- 2dl lauwe melk
- 4 eieren
- 125g gesmolten boter
- een wafelijzer

Recept:
- los de gist op in lauw water
- doe de bloem in een diepe kom en maak een kuiltje in het midden
- roer de gist langzaam door de bloem, voeg een snuifje zout en de lauwe melk toe
- scheid de eierdooiers van de eiwitten en voeg de dooiers bij het beslag
- klop het eiwit stijf en spatel het met de gesmolten boter door het beslag
- laat 15-20min rijzen
- breng het wafelijzer op temperatuur en bestrijk het met gesmolten boter of een andere vetstof
- doe er het beslag in en bak goudbruin
- bestrooi met bloemsuiker en serveer

Alle ingrediënten bij elkaar:


Kieper de gist bij het lauwe water,
goed roeren zodat dat stinkie boeltje kan oplossen.

De melk had ik al in een diepe kom gegoten.

Eieren splitsen,
de dooiers klopte ik even los en een klein beetje schuimig.


En de eiwitten, daar mocht mijn woodie'tje zich op uitleven ;-)


Dan mochten de dooiers bij mijn melk,
het gist-water erbij en een snuifje zout.


De bloem erover zeven tot ik dit vieze papje had.

*roerenroeren*

Véél beter:


Ondertussen stak woodie-tje zijn tong al uit van vermoeidheid,
dus veronderstelde ik dat de eiwitjes stijfgeklopt waren.

Dat spatelde ik voorzichtig bij de rest van mijn beslag.

En toen zag het er ongeveer zo uit.


Handdoekje er over en 20 minuutjes met rust laten.


En toen ging ik gluren...
welja, even er doorroeren zodat je niet té luchtige wafels krijgt.
Die trek je namelijk gewoon uit elkaar als je het wafelijzer open trekt.
Niet de bedoeling.


En bij mijn eerste poging had ik zovee handen nodig dat ik vergat een foto te trekken.
Maar het resultaat was wel dik oke !

En toen werd ik een beetje overmoedig en smeerde ik wat te grondig met mijn beslagje.


Tips:

- Je wafelijzer moet goed heet zijn,
bij mij was dat op bijna de hoogste stand.

- je moet snel je beslag er in verdelen,
en dan in één keer *hup* je wafelijzer naar de andere kant zwieren.
Zo krijgt de bovenkant ook een mooie vorm.

- ik kwam er achter dat mijn wafel klaar was zo snel mijn machinetje niet meer rookte als een oud treinstel. Als ik dan voorzichtig ging gluren was het altijd juist.

Mnnjaaam !





Om het toch nog een béétje gezond te houden zwierde ik er ook nog banaantjes,
framboosjes en granaatappel bij.

Een smakelijkere foto dan dit heb ik niet ;-)
Maar het was lékker !


Smakelijk !!

donderdag 5 juli 2012

Ssstt, ik lees !

Ik kan er naar uit kijken.
Staan te popelen om in een exemplaar te kunnen beginnen.
Met spijt de laatste bladzijde omslaan,
en puur voor dat stomme moment uit te stellen, dat laatste hoofdstuk nog eens lezen.

Ik hou ervan om helemaal te verdwijnen in het boek.
Vergeten om met mijn ogen te knipperen,
helemaal opgaan in het verhaal.
Hardop lachen als het grappig is
een traan laten bij een trieste draai in het plot.
Zitten grijnzen als een onnozelaar of een chagrijnig gevoel vanuit mijn tenen en toppen van mijn haren als het tegenzit voor de personages.
Mensen die niet lezen zullen nu heel erg hun wenkbrauwen fronsen.
Maar lezen is écht genieten.


Je moet er tijd voor maken.
Want alles blijft liggen als ik lees.

Er mag een kernbom ontploffen naast mijn deur
en ik heb het niet geweten.

Dat zit in de familie.
Ik kan een ganse conversatie voeren met mijn Bumblebee-zusje.
Correctie: tégen mijn Bumblebee-zusje.
En op het einde van mijn vurige en langdradige uiteenzetting van het onderwerp in kwestie...
zegt ze heel droog:
'hm? Zei je iets?'

Ontploffen, kon ik er van.
En nu...
betrap ik mezelf er op dat wanneer ik lees
 de buitenwereld niets anders is dan een murmelende mug die drie kamers verder haar weg kwijt is...

Gewoon negeren, die handel.

Gek toch, hoe iets dat je vroeger tegen de muren liet oplopen van frustratie
je nu gewoon zelf doet.

Boeken...
die kan ik niet missen.
Gevochten heb ik, om mijn boekenkasten in de living te mogen hebben.
In onze Bumblebee-stek.

Mentaal dan, want ik ben geen agressief persoontje.

Mijn lieve vriendje vond dat maar niks.
Boeken.
Da's stoffig.
Rommelig.
Niet mooi.
Nope... zei hij... niet in de living !

*oink?*

Ik heb boekenkasten in de living staan.
Victorie !

Maar wel boekenkast-jes.
Met een deurtje.

Water bij de wijn doen, noemt dat dan in volwassen-termen.

Noem het hoe je wil...
een living zonder een boekenkastje is geen living.

En nu, lieve dames.
Schuif ik lekker onderuit in de zetel.
Zwier ik mijn laptop van mijn -ondertussen oververhitte- schoot af
en nestel ik me onder een dekentje mét mijn boek.
Voor nog een half uurtje...
want dan begint de werkendag ;-)

Eneuh...
Enig idee wat ik nu lees?

dinsdag 3 juli 2012

Chocoladebroodjes!


Chocoladebroodjes doen me steeds denken aan Parijs.
En dan vooral die schooluitstap van
ondertussen weer 'heel wat'
jaren geleden.
 
 
Ons middagmaal moesten we zelf voorzien
en als iedereen richting de broodjesbar of pizza-zaken vertrok,
sprongen wij de bakker binnen.
En ik kan je verzekeren.
Nergens zo'n lekkere croissants of chocoladebroodjes gegeten als daar.
 
 
Geen plakkerige laagjes
geen pudding om te verdoezelen dat er amper chocolade in zit.
Geen wak deeg.
Geen glazuur, droge koek of wat dan ook.
 
 
Gewoon kei lekkere, krokante chocoladebroodjes.
Vers !
*mijmer mijmer*

Dus.
Zo af en toe denk ik daar nog eens aan
en da's echt geen werk.
Zeker niet omdat ik laatst in de Aveve zo'n chocolade-staafjes lag liggen.
Helemaal geen geprul meer dan.
 
 
Je hebt alleen bladerdeeg nodig.
En ik weet niet waarom maar ik kan maar geen vierkante lapjes vinden
 in de winkels hier in de buurt.
Niet handig.


Je neemt je chocoladestaafje.



*rollen rollen*



Even met een mes de naad goed dicht duwen.
Onduidelijke foto, maar bon.


Zodat het er zo uitziet.
En dan leg je dat worstje op de naad op je bakplaat.


Ik legde er twee naast elkaar.
Lekker knuffelen.

Zie je het verschil van kleur?
Links is gewoon bladerdeeg.
Rechts is bio-bladerdeeg.

Ik begin meer en meer into het bio te gaan.
Eitjes,
vlees
kaas,
pasta,
alles wat ik te pakken krijg eigelijk.
Dus dit was ineens een testertje.

Het ziet er niet zo njammie uit.
En als het gebakken is... komt het minder omhoog.
Toch wel iets om te onthouden,
tenslotte is het soms echt wel belangrijk dat het omhoog komt
en mooi bol komt te staan.


Hier is het net omgekeerd,
links is bio,
rechts is gewoon.

Ook als het gebakken is,
ziet het er anders uit.
Minder egaal,
minder glad.
Minder njammie.

Het blijft witter in de randjes,
terwijl het gewone sneller 'geel' bakt.
Van smaak is het wel dik oke trouwens,
geen verschil op te merken.

Juist de textuur en de structuur,
en het uitzicht
is anders.

Toch wel eentje om te onthouden.
Misschien toch maar eens zelf bladerdeeg maken,
mét bio producten ;-)


Maar voila.
Zonder moeite en zonder last:
je chocoladebroodjes !


Oja.
Bakdetails?
15-20 minuutjes bakken in voorverwarmde oven van 190° !

Smakelijk !!

zaterdag 30 juni 2012

Rabarber confituur


Ik ben zot van rabarber.

Maar dat weten jullie al want dat zei ik al eens...

Nu had ik het geweldige idee om daar eens confituur van te maken.

Dus ik kocht mezelf een half kilootje rabarber
en wat geleisuiker.

Ik sloofde mezelf uit om die stukjes zo fijn mogelijk te snijden.
Want dan duurt dat niet zo lang...
en rabarber is koppig,
dat gaat niet zo makkelijk zacht en gaar worden.

dus ik dacht slim te zijn.

Tot mijn Bumblebee-vriendje
met zijn clevere opmerkingen altijd
tegen me zei:
'seguh, schatteke? Moest dat rood pelleke er niet eerst af?'

Mah!
'Waar komt gij mee af?'
Dacht ik zo.
'mijn recept zegt van niet'.

'Zijt ge daar zo zeker van.'
Zei de snuggere schavuit.

'Majaa !!'
Riep ik licht verontwaardigd en met een schelle ondertoon uit.

En op hoge poten vertrok ik richting ronkende laptop,
die het recept bevatte.

'ow'
en
'oepsie'
waren mijn volgende woorden.
'jah seg! DAT staat er niet duidelijk in ze!'
kwam er dan ook nog achter.


'Haal de prut uit uw ogen meiske...'
zie ik u nu denken.
Jaaaaaja.

Bon.
Ik ging niet al die stukskes pellen,
dat spreekt voor zich.


Dus ik stak mijn wipneus de lucht in
bedacht dat dat zo'n ramp nu ook niet zou zijn
want dan zouden ze dat wel onderstrepen en in't vet zetten in dat recept.
En zwierde er gewoon mijn geleisuiker over.
Eerlijkheid gebiedt dat ik toegeef dat er ook nog een 'phuh!' bij kwam kijken.



Dus nu ja...
afwachten dan maar zeker?



Zo halverwege de tijd begon dat eerder op een soep te lijken dan op confituur.




Dus dat snuggere vriendje kwam met het voorstel om misschien de gelatine-blaadjes eens tevoorschijn te toveren.

Hij heeft niet altijd gelijk.

Of misschien waren twee van die blaadjes gewoon lichtjes overdreven?

Mijn eindresultaat was lekker.
Mooi rood ook.
Zonder ook maar één lastig velleke.

Eneuh.
Stevig.
Dat was het ook.

Als in:
mijn mama vond het grappig om de pot ondersteboven te houden -boven mijn weelderige haarbos-
mét een grijns.
En zonder deksel.

Eneuh...
Ik moest geen confituur uit mijn lokken plukken.

Ja seg.
Al doende leert men zeker?

Me dunkt dat deze pot er niet al te vol meer uitziet
dus zo slecht zal dat stevige goedje dan toch niet geweest zijn.


Zo.
Genoeg gelachen met mij.

De link naar het recept staat erbij,
dus dat bespaart me weer wat typwerk.
Niet dat ik lui ben hoor ;-)

Fijn weekend !

donderdag 28 juni 2012

Een nief* croque-machine

En
wat komkommerkes
mini-tomaatjes
wat bokes*
een schel* kaas
en een schoon zonneke !
Meer moet een mens soms niet hebben.




Genieten maar !

*nief: nieuw

(jaja ! De croque monsieur platen voor ons wafelijzer is gearriveerd !!)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...