Posts tonen met het label koekjes decoreren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koekjes decoreren. Alle posts tonen

maandag 13 oktober 2014

Kleurige koekjes


Soms sneukel ik eens door mijn bakkast - correctie: bakkasten - en heb ik een 'hmmmmmmm' gevoel.
Hmmmm DAT wil ik eens gebruiken.
Hmmmm, hier kan ik wel iets leuks mee !
Hmmmm, kriebelende handen en jeukende vingers.
Hmmmmmm, kom hup, weg met al die 'to do' dinges en bakken maar !
Dit was zo een hmmmm-moment.Ik zag het, en ik wilde het en ik had het ook. Voila.
Koekjes, laagje icing er over en wanneer dat nog niet volledig droog is:bkieperen maar met die grappige gekleurde bolletjes die pure nostalgie zijn.



Daar ga je nu toch instant-vrolijk van worden?

Heel leuk ook om te maken met kinders, gewoon de koekjes zelf bedekken met icing, in een doos (met liefst nogal hoog opstaande randen) leggen, en laat ze maar gieten met de bolletjes ! De overschot kan je nadien netjes terug in je potje kieperen.


maandag 25 augustus 2014

Brown Sugar Drops

Het is ondertussen een onuitgesproken gewoonte om koekjes te bakken
 als er een ukje-van-collega's ter wereld komt.
 
Dat krijg je dan als mensen heel goed weten dat je een bakmie bent.
 
Dus ik haalde mijn 'golden book of cookies' nog eens boven,
en prulde er een receptje uit dat me leuk leek om te maken.
 
Komt ie:
Voor 40-45 koekjes
 
180g bloem
1/2 theelepel bakpoeder
snufje zout
125g zachte boter
3 eetlepels bruine suiker
3 eetlepels kristalsuiker
1 groot ei, losgeklopt
1/2 theelepel vanille extract
 
Receptje was superdupereasy:
 
*mix bloem, zout en bakpoeder in één kom
*klop de boter en de 2 soorten suiker met een mixer tot luchtige, fluffy massa,
mix hier het ei en het vanille extract bij
*meng kort de droge en de natte ingrediënten door elkaar
*verwarm de oven voor op 190°C
*maak 'hoopjes' van deeg, leg ze ruim uit elkaar (5cm!), op bakplaten met bakpapier op
*bak 7-10min, tot goudbruin
 



 
Kleine tip:
drop met twee eetlepels in de hand die drolletjes van deeg op je bakplaat,
maar maak ze nadien met een vochtige vinger iets minder broebelig en grillig van vorm.
Zoals je op bovenstaande foto kan zien maakt dat heel veel verschil na het bakken.
Links de 'geholpen' drolletjes, rechts degene die ik zo in de oven zwierde.
 
Ze mogen ambachtelijk zijn,
maar dan liever iets of wat netjes ambachtelijk.
Maar dat is dan mijn mening.


 
Afwerken kan je met chocolade op temperatuur.
Even dippen,
of met een klein cornetje wat sierlijke letters spuiten.
Doosje in,
strikje er rond en huppa je hebt een ideaal gepersonaliseerd cadeautje.

 
Welkom, kleine Warre.
Wat ga je een mooi leven tegemoet !!
 
 

vrijdag 15 augustus 2014

Love Mom

15 augustus is het moederdag.
Een dag om even stil te staan bij hoeveel onze mama's voor ons doen,
en hoe ze, samen met de papa's, ervoor zorgden dat we nu zijn wie we zijn.
 
Ook nu nog, oftewel: vooral nu eigelijk,
besef ik pas wat een ongelooooofelijk oprecht zeemzoetsappig mama's en papa's kindje ik ben.
 
Geen makkelijk half jaar achter de rug, en jawel, daar waren ze
armen open, schouders gereed voor snottebellenlang met alle gesnif en gesnuf dat erbij hoorde
om het nodige te verwerken.
 
Dus een koekje, dat is wel het minste dat we kunnen doen,
om te vertellen hoe graag we mama zien.
 
Lieve mams... ik hou van je !
(eneuh: lieve paps, ook van jou natuurlijk !!)
 




 
Dikke proficiat aan alle mama's,
stiefmama's, schoonmama's, mama's-to-be...
en alles dat in de buurt komt.
 

woensdag 23 oktober 2013

Paddenstoelen-tijd !

Uit uw kleren geblazen worden van de wind,
ondertussen de ene na de andere vlaag regen ontwijken,
tegelijk ook effe zowel uw sjakos* als uwe paraplu proberen vast te houden,
niet te vergeten dat ge waarschijnlijk ook nog wel een zaksken vol prul bij hebt.
Dat alles onder het wrange gevoel dat ge té hard probeert om droog te blijven
met géén resultaat naar behoren.
 
Kent ge het?
Herfst.
 
Maar.
Onder dat alles schuilt ook nog een schoon kantje.
Schoon bladerkes.
No more muggebeesten die u jeukende bulten en slapeloze nachten bezorgen.
En overal duiken er lieve en koddige paddestoeltjes op.
 
Ik ken niks van paddestoelen.
Ik trek er graag foto's van
verzin er nog liever heelder verhalen over...
maar voor de rest ken ik er geen fluit van.
 
Ge moogt ze niet opeten.
Of althans de meeste toch niet.
 
Maar kijk.
Deze wel.
 
Zolang dat het als koekje ruikt toch,
niet als het naar natte grond geurt.
Niet eten dan.
 
Ik dook in mijn koekjesuitstekersdozeken.
Daar vond ik een saai paddestoeltje.
Eentje van 1000 stuks zo.
Basic set.
Zo ergens op de kop getikt.
Toen ik nog niet creatief en uniek wilde zijn.
 
Maar ik vond ook nog een maantje.
Hoogstwaarschijnlijk uit datzefde setje.
Toen ik nog steeds niet creatief en uniek wilde zijn.
 
Dus die nam ik er ook bij.
 
Samen met een deegske.
Iets vanillerig.
Dat ik het al niet meer weet.
Niet écht iets waar ik wakker van lig dezer dagen.
Zoekt uzelf een lekker en makkelijk deegske.
Ik verwijs u vriendelijk door.





Ik frulde dus wat met mijn uitstekers.
Met een beetje geprul en foefelaree* komt ge al ver.
 



Tada !
Een werkske van niks,
toch?
 



 
Een zwier richting bakplaat...
 


Als die gebakken zijn pikte er eentje van.
Of twee.

En dan is't schoon wachten tot ze koud genoeg zijn om te bekladden met icing.
Ge weet niet hoe daaraan te beginnen?
Hierzo jong,
werkske van niks.

Dan is dat eigelijk zo poepsimpel
dat ik er zelfs mijn gesnater tussenuit kan houden.



Maar omdat ik dat natuurlijk niet kan laten...
wat dacht ge nu?
Ge kunt de stipjes nog zetten als uw basis nog nat is,
zodat uw drupjes er schoon in verdwijnen.
 
Of stipperdestip pas als de eerste laag al droog is.
Dan hebt ge stipjes met reliëf.
 
 
Snoepen maar !



*sjakos: handtas
*foefelaree: geprul, gepros, foefelen




woensdag 10 juli 2013

Bloemetje?

 
Geef eens een boeketje bloemetjes aan je lieve medemens.
 
Maar dan op een andere manier?
 
 
Gebruikt als uitsteekvormpje:
een 'roos'-vormpje voor suikerpasta rozen te maken.
't hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn.

Nog meer makkelijke koekjes om cadeau te doen?
Deze werken ook altijd !
 

vrijdag 28 juni 2013

Icing - gepros = leuk !

Kijk.
Werken met icing
dat staat gelijk aan gepros.
 
Ge maakt dat,
en da's al gepros op zich.
Tenslotte zit ge daar met die verschillende pottekes
spuitmondjes
zakskes
lepelkes
tandenstokers
...
 
Fin ja.
Gepros dus.
 
Eens dat ge dan begint met het decoreren van dat klein geprul...
dan loopt die boel uit
dan krijgt ge klonters omdat uwe icing opdroogt in uw teuteke
waardoor ge terug moet grijpen naar tandenstokers
en dat zo'n 25 keer per koekske.
 
Nee jong.
Niet mijn favoriete ding.
 
Tot ik zo clever was om clever te zijn.
 
Ik vertik het echtig waar om van die dure hulpspulletjes aan te schaffen,
een staander voor uw spuitzakken bijvoorbeeld.
 
Ge haalt gewoon wat glazen boven
zwiert daar een nat doekske of een vochtig stuk keukenrol in
en huppa.
 
No more gepros met opgedroogde spuitmondjes en klonterkes,
geen zakken icing die uitlopen op diverse plaatsen
en geen
ofte toch veel minder
gevloek.
 
 
Clever?
Majot !
 
Ik heb er zo nog he,
van die tips.
 
Deze voor iedereen die er tegenop ziet om heel dat gepros elke keer opnieuw te doen.
En deze om dat gedoe met die 185 verschillende consistenties op te lossen.
 
Meer tips komen er aan !
 
Dus:
icing zonder gepros = leuk !
 

woensdag 15 mei 2013

*beeuuup* !

Ken je dat gevoel?
Dat *potvernondedekke-tedjutedju-gnnnnnn!*-gevoel?
 
In alle eerlijkheid
ik flap er dan nog heel wat andere dingen ook uit
maar laten we die niet opschrijven of in detail bespreken.
 
Bon.
DAT gevoel dus.
 
Dat had ik toen ik mijn spikplinternieuwe spuitmondjes uit hun badje haalde.
En ze er dus zo uitzagen.

 
Ik zie jullie denken:
hoe doet ge dat nu?!
 
Awel ja.
Je gaat aan de slag met icing
je dropt de spuitmondjes na al dat harde labeur in een potteke met water
om ze wat te laten weken zodat je ze seffes* schoon kan proper krijgen.
 
En dan vergeet ge ze.
Voor enkele dagen.
Of misschien een week.
 
Als uwe frank dan valt.
Dan hebt ge zo'n moment.
 
Zo'n moment dat we niet nader gaan bespreken.
 
En weet ge wat?
Kijk eens wat dichter...
 
 
Ik heb er dus de pest aan om die spuitmondjes uit dat zaksken te duwen
waar dikwijls toch nog een tits icing in zit.
Heel uw handen onder dat gekleurde spul.
Dus ik knip meestal zo'n tootke er af,
net boven het spuitmondje.
 
Je ziet het.
Soms ook net in het spuitmondje.
 
Again
zo'n moment.
 
Tja...
haast en spoed
bla bla.
 
Trek daar dus uw lessen uit:
*wees niet lui
*maak die krengen direct proper
*laat geen spuitmondjes badderen
*wees niet lui -hoezo...val ik in herhaling?-
*als ge al uwe tijd in koekjes decoreren kunt steken,
dan moet ge nadien ook maar 10 minuten extra uittrekken voor de boel proper te maken
 
Een dikke *beeeeup* dus.
Tot zover de blunders van tante bumblebee.
 
Ofnee wacht,
ik heb er zo nog wel watte.
Maar laten we die bewaren voor een volgende keer.
Straks denkte gullie* dat ik helemaal niks nog deftig kan.
 
*seffes: sebiet, euhm... straks/direct... zoietske.
*gullie: hoort bij zellie, wellie, ullie en dan dus gullie.
Dus: zij, wij, jullie en nog een plattere versie van jullie.
 
Wat een leutig taaltje hebben wij toch.
 
Euhm.
Een leuk dus.
Maar dat dekt de lading niet.
 
 
 

donderdag 25 april 2013

Ons peperkoekenhuisje

Maar dan zonder peper
wel met koek
en ook een dikke portie icing.
 
Ik heb het natuurlijk over het koekje dat ik maakte voor op onze verhuiskaartje te zetten.
Een foto van het koekje
niet het koekje zelf.
 
Ik ben het weer zeer ingewikkeld aan het maken.
 
Mijn god
hou ik echt al een maand mijn kwebbel?
Niet te geloven.
 
We gaan dat hier ruimschoots terug goed maken he.
Ruimschoots,
maar niet te veel tegelijk.
 
Ik wroet nog steeds met mijn handen in allerlei aanwezige vuilligheid
ik moet prul regelmatig het stof uit mijn neus
en mijn haren zien binnekort -echt waar!- permanent grijs.
 
Van het stof
of van de grijze haren.
Ge moogt kiezen.
 
Swat
die blogstilte heeft hier lang genoeg geduurd.
Ik hou het niet meer.
Ik ga terug een half uur vroeger opstaan om als een zottin te kunnen tokkelen en rammelen op mijn laptopje voor de ochtendshift begint.
 
Dus ik dacht.
Wat is beter dan te beginnen met hetgeen ik gestopt ben.
 
Het koekske dus.

Het is -hopelijk- wel duidelijk dat ons huis geen geel dak en een grote 'welkom' op de gevel heeft,
en ook geen witgekalkte gevel
of bloemetjes die ontspruiten vanuit de voegen.

Dus feitelijk
trekt het er niet echt op.
Ofteja
eigelijk wel.
Maar dan toch weer wat anders.

Ingewikkeld.

De gouden regel bij een koekje is:
*neemt haar irritante leerkrachtenstemmetje erbij*
'hou het simpel' !

Nee jong.
Nog simpeler.

Het geeft u niks dan frustratie als je gaat proberen elk pitteluttig detail van uw huis in icing te willen produceren.
Gaat niet.
Of alleen als ge handiger zijt dan ikke.
En die mogelijkheid bestaat.
Ruimschoots.

Maar bon.

Ik legde in zeer simpele lijnen de basis van het huisje.
En vulde dat op met icing.



Het enige dat je moet onthouden is dat je wel een lichte schijn van proporties moet aanhouden
en dat uw koekske groot genoeg moet zijn
of dat je anders nog meer moet taffelen dat je sowieso al zal moeten doen.

Even wachten tot de boel wat droog is,
nog wat details aanbrengen zoals de dakgoot
en de venstertjes.



Geel en wit is maar geel en wit.
Dus voor een tikkel kleur
en echt waar,
ik wil zo een madam zijn met altijd bloemen rond en in haar huis
produceerde ik wat fris lente-groen.

Waar ik een beetje heen en weer en wroette met een tandenstoker.



Om dat dan bij wijze van spreken op mijn koekje te schilderen.

Wat dotjes roze en rood erbij...



En dat geeft een lekker fleurig effect.



Mijn schrijfkunsten in icing zijn nog niet wat het moet zijn
zeker niet als dat in het mini-mini moet...
dus oefenen op mijn taloortje* was geen overbodige luxe.



Hupsasa.
Nog wat details,
zo hier en daar.

En ik kon gaan zitten glunderen van contentement.



 
 Simpel
overdreven fleurig
maar hey... ons huis is ook niet van icing
dus niet gaan muggenziften he.
en zooooo mooi !

*taloortje: bord

vrijdag 22 maart 2013

Groot nieuws !

Sommige onder jullie wisten het al,
anderen sloegen aan het raden
(en af en toe was het nog juist ook ;-) )
maar nu is het officieel !
 
We hebben een huisje gekocht !
 
Daar horen natuurlijk verhuiskaartjes bij,
en een warme choco,
gewoon voor de gezelligheid.
 
 
 
Je kan zo'n saai kaartje kopen
in 1000-voud.
Maar dat vond ik een tikkel easy.
 
Dus nam ik een foto van ons kersverse huisje
dat toen nog niet van ons was.
Samen met wat kleurkes icing
een nogal-groot-uitgevallen koekje
en huppa !
 
Enkele foto's later,
wat dagen wachten
en dan mag je zo'n leuk pakketje gaan oppikken
bomvol overdreven schattige verhuiskaartjes.
 
 
Hier komt dan die chocomelk bij kijken.
Want daar moet natuurlijk overal een adres op
en nog wat gekrabbel hier en daar.
 
 
Nu is het vooral tijd voor stoffige haren
geverfde schoenen
behangen kaken
bakstenen in je neus
klapperende tanden bij het boren en breken
kiezen van kleurtjes
in en uitladen van dozen
gevechten tegen spinnekoppen
(lees: hard wegrennen en vriendje commanderen het gevecht aan te gaan)
en veel-veel-veel geglunder en gepros.
 
Dus ik hoop dat jullie verstaan dat ik iets minder frequent ga zeveren en zwabberen op het www.
Het begin van het einde was al voelbaar de laatste dagen/weken.
 
Maar no worries,
ik pik de draad op zo snel we onze poep op een gloednieuwe wc kunnen zetten
en we zeker zijn dat we niet moeten badderen in een emmer.
 
En tussendoor
als ik het niet kan laten.

vrijdag 15 maart 2013

Letterkoekjes !


Sinds ik de wereld van de icing ontdekte
en dat is nog niet zo vreed lang
maakte ik daar gretig gebruik van bij last-minute cadeautjes.
 
Een koekje is rap gebakken
en met een kleurtje of twee-drie icing in de diepvries komt ge al ver.
 
Het enige dat je dan nog moet hebben
is wat tijd om de boel te laten drogen.
 
En huppa.
Je hebt een cadeautje.
 
Een gepersonaliseerd cadeautje dan nog,
want je zwiert en zwatst op die koekjes wat je zelf wil.
Een welgemeende 'ooooh!' als resultaat.
 
Daar doe je het voor.
 
Genoeg gekletst.
 
Wat heb je nodig om dat zelf te doen?
*koekjes
 
(wel even laten ontdooien dan!)
 
Als spuitmondjes gebruikte ik de #1 en de #2,
maar da's een beetje goesting.
 
Ik begon met een rondeke
heb je vierkante koekjes,
maak dan een vierkantje...
en zo kan je dat feitelijk bij elke vorm doen.
 
Maar ik had dus een rondeke.
Met een rondeke van icing,
dat ik schoon opvulde.
 
Je weet, geen getaffel en gedoe met verschillende diktes icing.
Gewoon één en hetzelfde.
 
Rond dat gevulde rondeke zette ik wat dotjes.
Altijd schattig.
Je kan ze op het randje zetten,
of echt er zo nog half op zoals ik deed.
Of OP je rondeke.
 
Experimenteer een beetje, en je hebt al direct verschillende koekjes.




 
Even wachten tot de bovenlaag wat droog is,

en dan haal je je mooiste handschrift boven
en pleur je daar een letter op.
 
Ik maakte de koekjes voor een überschattige babymeid.
Een echt dotje.
Met een prachtige naam.
 
Ben je niet zo zeker over je handschrift?
Oefen dan eerst wat op een bakpapiertje,
of op een bord.
Of op eenders wat eigelijk.
 
Des te langer je wacht,
des te harder komt je letter op je koekje te liggen
in plaats van dat ie er zo wat in 'zakt'.
 
Dus wil je een hele scherpe letter,
zorg dan dat je koekje helemaal droog is
en neem een dun spuitmondje voor je letter.



 
En voila.

Dat is het eigelijk !
 
Je kan andere kleurtjes nemen voor een speels resultaat.
Of dan weer die kleur voor de letter,
en die kleur voor de dotjes,...
 
Ik hield het simpel.
Het moet niet altijd moeilijk zijn,
toch?
 










 

Steek dat nu in een mooi zakje,
of een doosje.
Met een bijpassend strikje.
En je hebt jezelf letterkoekjes gemaakt.
Perfect als cadeautje
voor zowat elke gelegenheid.




  

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...