Brown Sugar Drops

Het is ondertussen een onuitgesproken gewoonte om koekjes te bakken

 als er een ukje-van-collega's ter wereld komt.

 

Dat krijg je dan als mensen heel goed weten dat je een bakmie bent.

 

Dus ik haalde mijn 'golden book of cookies' nog eens boven,

en prulde er een receptje uit dat me leuk leek om te maken.

 

Komt ie:

Voor 40-45 koekjes

 

180g bloem

1/2 theelepel bakpoeder

snufje zout

125g zachte boter

3 eetlepels bruine suiker

3 eetlepels kristalsuiker

1 groot ei, losgeklopt

1/2 theelepel vanille extract

 

Receptje was superdupereasy:

 

*mix bloem, zout en bakpoeder in één kom

*klop de boter en de 2 soorten suiker met een mixer tot luchtige, fluffy massa,

mix hier het ei en het vanille extract bij

*meng kort de droge en de natte ingrediënten door elkaar

*verwarm de oven voor op 190°C

*maak 'hoopjes' van deeg, leg ze ruim uit elkaar (5cm!), op bakplaten met bakpapier op

*bak 7-10min, tot goudbruin

 

 

Kleine tip:

drop met twee eetlepels in de hand die drolletjes van deeg op je bakplaat,

maar maak ze nadien met een vochtige vinger iets minder broebelig en grillig van vorm.

Zoals je op bovenstaande foto kan zien maakt dat heel veel verschil na het bakken.

Links de 'geholpen' drolletjes, rechts degene die ik zo in de oven zwierde.

 

Ze mogen ambachtelijk zijn,

maar dan liever iets of wat netjes ambachtelijk.

Maar dat is dan mijn mening.

 

Afwerken kan je met chocolade op temperatuur.

Even dippen,

of met een klein cornetje wat sierlijke letters spuiten.

Doosje in,

strikje er rond en huppa je hebt een ideaal gepersonaliseerd cadeautje.

 

Welkom, kleine Warre.

Wat ga je een mooi leven tegemoet !!

 

Nog meer koekjes-als-cadeautjes?

 

Jaar 2, Les 14

 

Les 14 was die van de ben hurs,

van de dresse noisettes en van de boterblokjes.

 

Het was die les dat we stilletjes aan leerden hoe we beste die verdomde kleverige troep netjes van ons vorkje moesten krijgen.

Zonder voetje te maken.

 

Het was ook die les waarop we dat geknoei na 285 keren moe waren en het gewoon richting papier kegelden, met een schaapachtige blik.

 

Les 14 was de les waarop we niet meer moesten nadenken over de temperatuur van chocolade,

waarop we herhaaldelijk en in koor konden opdreunen wat de punten waren waarop gelet moest worden.

 

Het was die les waar we zelf ervan verschoten hoe snel een mens eigelijk een degout kan krijgen van iets dat men altijd als lekker heeft ondervonden.

Buiten zo hier en daar een koppige uitzondering dan.

 

Het was de les van nootjes knabbelen,

van elkaar met witte chocolade inpappen,

en van heel erg lachen als je praline ineens verdwijnt in de Grote Gevaarlijke Pot Chocolade.

 

Les 14 was er eentje om in te kaderen.

 

Love Mom

15 augustus is het moederdag.

Een dag om even stil te staan bij hoeveel onze mama's voor ons doen,

en hoe ze, samen met de papa's, ervoor zorgden dat we nu zijn wie we zijn.

 

Ook nu nog, oftewel: vooral nu eigelijk,

besef ik pas wat een ongelooooofelijk oprecht zeemzoetsappig mama's en papa's kindje ik ben.

 

Geen makkelijk half jaar achter de rug, en jawel, daar waren ze

armen open, schouders gereed voor snottebellenlang met alle gesnif en gesnuf dat erbij hoorde

om het nodige te verwerken.

 

Dus een koekje, dat is wel het minste dat we kunnen doen,

om te vertellen hoe graag we mama zien.

 

Lieve mams... ik hou van je !

(eneuh: lieve paps, ook van jou natuurlijk !!)

 

 

Dikke proficiat aan alle mama's,

stiefmama's, schoonmama's, mama's-to-be...

en alles dat in de buurt komt.

 

Ballerina-taartje

Ik maakte begin dit jaar een schattig, roze taartje,

voor de lieve kleine Ella.

 

De lieve dame is gek van ballet, en alles dat girly girly en roze is.

 

 

 Fantacake met een vulling

van frambozenconfituur, slagroom en banketbakkerspudding.

Wortels boetseren

Say what?

Awel.

Wortels boetseren,

da's wat ik zei.

 

Waarom?

Omdatte dat wel eens goed kan uitkomen op een paas-taartje?

Of een ander soort taartje?

Of als versiering op een cupcake?

Of gewoon omdat ge u aan het vervelen zijt?

 

Dus.

Wij gaan wortels boetseren.

 

Ik maakte ze van marsepein, want ik wilde dat ze njammie zouden zijn.

Hé! Da's rijmen en dichten zonder mijn gat op te lichten !!

 

Dus nodig:

- oranje marsepein

- groene marsepein

- groene icing

- hele kleine ronde uitsteker

- uitrolstokje

- een mes

- een klein balltool

of een ander rond iets waarmee je een putteke kan duwen

 

Neem u een stuk marsepein,

rol daar een lang worstje van, snij gelijke stukken af.

Rol tussen uw vingers tot ge iets wortel-ish krijgt.

 



Ge weet wel... een smal sprietje langs ene kant, een dikker stuk langs de andere kant,

al eens wortels gezien die exact op elkaar lijken?

Nope,

dus niet te kieskeurig, pietteluttig, muggenzifterig doen.

Ne wortel is ne wortel.

 

Duw dan met de balltool een putje in het dikke deel,

spuit een toefje groene icing, en laat dit heel even liggen.

 

Ondertussen kan je heel dun wat groene marsepein uitrollen,

mini mini cirkeltjes uitsteken en ze dubbel plooien, met één tipje naar elkaar, het andere mag wat open blijven staan.

 

Het bladje, dat groene ding dus,

mag met zijn poep in de groene icing.

Even rustig laten uitharden, en je hebt een wortel !!

 

Duw met de achterkant van een mes (het botte deel dus, niet het snij deel) kleine ondiepe sneedjes in de lengte van de wortel, voor wat extra detail.

 

 

Wortels kunnen in mandjes, die je natuurlijk zelf maakt.

Maar dat is dan weer voor een andere keer.

 

Veel succes !!

 

Oja.

Ook te maken met fimo,

suikerpasta,

klei

en nog meer van dat leuks.

Lente-pasta

Weet je wanneer ik weet dat het lente is?

Als er weer simpele pasta's op ons taloor* belanden.

 

Die lente en zomer jong, dat is een gerief.

Geen zin om te koken?

en dat overkomt me meer dan regelmatig

Dan zwiert ge toch gewoon wat pasta in de pot,

trek uw ijskast open en zie een keer waar ge nog goesting in hebt.

En dat draait ge er gewoon bij tussen.

 



Nu in mijn geval was dat kip - tomaatjes - pijnboompitten - een schuddeschud van de kruidenpotjes

en niet te vergeten: een flinke draai aan de peper en zoutmolen.

 

Ik zwier mijn pasta na kort koken in een wok,

met een papje van bouillon.

Op een kei heet vuurke.

 

En dan heb je in plaats van droge kost, een lekker smeuïg bordje vol.

Lekker !

 



Jaar 2, Les 13

 

Les 13 was die van de pralines.

Van de rum, marsepeinen en caramelpralines.

Maar vooral die van 'die van ons',

de ijspralines dus.

 

Het was de koude les

die van in dat andere lokaal,

bibberen en sidderen deden we daar.

Met bibberfoto's als bewijsmateriaal.

 

Het was de les van de vullingen leren maken,

van knoeien en kwellingen.

Van mopperen en grommelen,

want module chocolade was tot nu toe pijs en vree.

Piece of cake.

 

Tot zover dus.

Les 12 was die waar onze chocolade-meester die normaal onze bak-meester is maar feitelijk toch een chocolade-meneer is die gewoon bakles moet geven, eens erg hard met onze beteuterde snoeten moest lachen toen we beseften dat we met bakken nog wat kunnen knoeien, maar chocolade... das juist, of das niet juist.

 

Les 12 was die van de ijspralines.

Die ook zonder dat ze de diepvries hadden gezien vreed lekker waren.

Het was die les...

dat we beseften dat we vanaf nu nooit meer *hap-slik-binnen* een praline kunnen eten.