Tarwebrood

En dan nog wel eentje die goed gelukt was !!

Maar ik ben slordig en heb het recept ergens halverwege sjakkamakka* gelegt, waardoor ik het nu dus kwijt ben...

Dus ik zal jullie de foto's geven... wie weet kan ik het recept nog wel ergens opdiepen en dan volgt dat later wel ;-)

Van bolletje deeg:

Naar gerezen bolletje deeg:

Naar bolletje deeg in bakvorm (ik moest het nog eens kneden en dan nog eens laten rijzen):

En dat deed het !

Een aantal sneedjes in de bovenkant...

En:

tadaaaa!

Mijn brood zag er relatief 'echt' uit ;-)

En nu ik er bij stilsta... het was niet alleen precies 'echt',

het was nog lekker ook.

Toch nog eens een zoektocht der recepten ondernemen...

*Sjakkamakka = een onbestemde plek

Zelfgemaakt...

... maar watte... tja, dat mocht ik niet op voorhand weten, dus jullie ook niet !

Zo af en toe krijg mijn Bumblebee-vriendje het zot.

Dan wil hij creatief zijn, met hout en lawaaierige machine-tjes.

Maar meestal mag ik dan niet weten wat hij doet.

Dus ik heb een voormiddag tegen gesloten deur zitten kijken, met veel lawaai als achtergrondmuziek...

En ineens kreeg ik dit voor mijn neus.

Oink?

Een mdf plaat met gaatjes uit?

Mooie ronde gaatjes, ja... maar waar zijn die gaatjes voor?

Dit waren alle gaatjes... dat mocht ik ook nog zien.

En toen stapelde hij een beetje...

en toen werd het duidelijk !!

(ik deed er verrekt lang over om er achter te komen wat hij in zijn knoken had gekregen... misschien zijn jullie net iets slimmer dan ik)

Bij het grootste cirkeltje van de kleinste cirkeltjes (amai wat een zin) deed hij dit:

Daar friemelde hij ook een lange vijs in...

En daar mochten alle kleinere cirkeltjes bovenop komen.

Met een portie lijm tussen.

Ofzoiets.

Dat werd mooi afgeschuurd...

En het grootste cirkeltje mocht er bovenop !

Zien jullie NU wat het is? ;-)

Het topje van de vijs werd ook grondig gekortwiekt (ocharme...) en dan kreeg het boeltje wat extra nageltjes als versteviging.

En een afwerklaagje er bovenop zodat het gladder werd.

Et voila.

Ik had een mooie taartplateau !

Een zelfgemaakte taartplateau.

Is hij niet geweldig?

Nog een kleurtje geven en wat kitch toevoegen en het is helemaal top !

Dankjewel Bumblebee-vriendje *smak* !

Pastelkleurtjes

Ik ben niet zo'n pastel-kleuren-madam.

Daar zit meestal geen leven in.

Flauw.

Tuttig.

Maar toen ik in een groooote hobbywinkel (thank god, die bestaan nog !!) deze lieverds zag liggen...

was ik toch wel op slag verkocht zeker.

De kleurtjes komen niet zo mooi uit op de foto,

gosh ze zijn ZO mooi !!

Ik denk dat ze relatief nieuw zijn, want ik had ze nog niet in webshops zien verschijnen.

Dus ik heb me geweldig moeten inhouden om niet direct een ganse voorraad in te slaan ;-)

Maar ik heb ze nu, en ik weet al helemaal wat ik ermee ga doen.

Da's dan weer voor een volgende keer !!

(en no way dat het flauw of tuttig zal zijn ;-) )

Snelle how-to...

...van mijn bloem-krukje.

Je maakt eerst een tekening.

Bij mij was het een deel van een sjabloon dat mijn Bumblebee-ouders nog hadden liggen en ik altijd mooi gevonden heb.

En dan begin je dat in te kleuren met verf.

Voorzichtig...

heeeeel voorzichtig.

En dat blijf je doen...

Tot je alles hebt gehad.

En dan doe je daar nog een laagje over, want eentje is niet genoeg ;-)

Hier was de verf nog niet droog, daarom het shiny effect.

En dan krijg je dit !

Zien jullie waar ik heb gefoeterd?

Ik veegde met mijn hand door een pas geverfd stukje, toen ik dat eerste laag deed.

En dus foeterde ik dat weg met mijn 2de laag...

Ik foeterde goed, al zeg ik het zelf ;-)

Nu moet er nog een laagje vernis over, zodat mijn tekening er niet te snel af slijt.

En klaar is het krukje !

Je kan dit natuurlijk ook sjabloneren, of inkleuren, of opkleven...

Maar ik koos voor de moeilijke manier.

Het moet niet altijd makkelijk zijn ;-)

Eerste stapjes in de borduurwereld, deel 6

Oeps... het borduren ligt precies weer eventjes stil...

Maar toch een kleine update van mijn laatste vorderingen.

Ik ben aan het snuitje begonnen van het hondje,

nu ziet het er nog maar wat creepy uit ;-) maar het gaat wél schattig zijn als het af is.

Hoop ik.

Voor de rest valt er niet zoveel te melden...

ik begin vlotter en vlotter mijn weg te vinden in al die kleine vakjes met chinese tekeningetjes...

ik trek mijn draad niet meer zo snel in de knoop, en als ik dat wel doe...

dan los ik het af en toe gewoon radicaal op.

*knip!*

Opgelost.

Geen grijze haren meer.

Ik leerde trouwens nog maar pas van mijn BumbleBee-mama, dat als je wat zabbert* aan het uiteinde van je draad als je een nieuwe draad moet zetten,

dan stroeft het een beetje, waardoor je draad niet weg glibbert en je makkelijker je start kan maken.

Zo...

ik leer nog steeds bij dus ;-)

Op naar de volgende update !!

*zabbert - zabberen: in deze context => het uiteinde van de draad nat maken met speeksel.

Streepjes

Niet alle doodles zijn krulletjes... soms kunnen het ook streepjes zijn.

Bij deze dus ;-)

Ideaal als je je handen wil bezighouden op een ik-moet-wachten-op-iets-of-iemand-moment...

Pepperoni pizza... net iets anders.

Jullie kennen Pinterest?

Awel ik ook nu.

Verslavend.

Slecht !!

Maar o zo fijn...

want dat zorgt dat de creativiteit borrelt en bruist en me tegelijk hoofdpijn bezorgt ;-)

Ik zag iets funny en leuk op pinterest,

pizza, maar niet helemaal zoals ik het kende.

Dus ik wilde het uit proberen !

Kijk en geniet van mijn gepros ;-)

Ik veegde mijn bakvorm in met olijfolie:

 

Ik fabriceerde mijn kruidige tomatensaus.

Lees: ik gaf Bumblebee-vriendje de opdracht de pot open te draaien, en ik klotste de saus uit die pot, in een andere pot... en foefelde daar een hoop kruiden bij.

Ik sneed mijn -voorgefabriceerde- pizzadeeg in stukken.

en die stukken ook nog eens in stukken.

Zodat ik kleine lapjes pizzadeeg kon 'vol' leggen met één pelleke salami,

en een hoopje kaas.

Dichtplooien en alle kantjes toenijpen...

En dan op de bakvorm leggen.

En nog eens

en nog eens...

en NOG eens !

En dan zwier je daar nog eens over met je olijfolie-borstel.

Zodat heel dat troepje glimt en glanst:

Walgelijk... niet?

Ik vond van wel.

Maar ik had er goede hoop in.

Mag ik even zeggen dat het belachelijk veel werk was voor een pizza-achtig-soortement-ding te fabriceren?

Tjonges.

Maar kom ja, ik had het zot én een beetje tijd en ik moest en zou dat gewoon eens getest hebben.

De glimmende en glanzende...euh...pizzabolletjes (?) kregen nog een laag kaas,

en dan moesten ze de oven in.

Ze kwamen er zo terug uit:

Die sledders-slierten zijn dus kaas he mensen... voor je deze foto ook walgelijk vind ;-)

Dat hoopje pizza kan je dus mooi uit elkaar trekken nu, en dan heb je telkens twee hapjes pizza in je handen.

Dat kan je soppe-sop doen in de tomatensaus.

Mmmmnjam !

Het was het werk waard ;-)

Een funny manier om pizza te eten !

De details:

- ik gebruikte 2 pizzabodems, een pot tomatensaus, een pakje salami en een pakje kaas

- ga geen tomatensaus toevoegen (wat een mooi woord voor dat gesmos) in je 'pakketjes', want dan druip je van de saus en je deeg plakt niet meer. Been there, done that.

- maak maar nét even veel als je anders met 'echte' pizza doet...

want omdat het zo hapje per hapje gaat en het leuk is,

blijf je er maar van eten en eet je eigelijk veel te veel ;-)

- je bakt de pizza gewoon op de temperatuur dat je pizza-deeg-pakje aangeeft... bij mij was het 180°

Gewoon eens proberen, écht tof.